جلوبندی خودرو به قسمت زیرین جلوی خودرو گفته می شود که به منظور کنترل خودرو در پیچ ها، دست انداز ها و جاده های ناهموار و هم چنین خنثی کردن ضربه های وارد شده به اتاق خودرو و سرنشینان کاربرد دارد. سیستم جلوبندی خودرو از قطعات محافظتی یکپارچه تشکیل شده است که هر کدام از آن ها کاربرد مخصوص به خود را دارند.
علائم و نشانه های خرابی قطعات جلوبندی خودرو
علائم و نشانه های خرابی جلوبندی خودرو شامل:
- حالت خشک و سفت ماشین
- لاستیک سابی و آج های ناهمگون تایر ها
- اختلالات فرمان و کشیدگی فرمان به یک سمت یا لرزش فرمان
- صداهای تلق تلق از خودرو که هنگام حرکت و عبور از دست اندازها میشنویم.
اجزای جلوبندی خودرو
سیستم جلوبندی خودرو از مهم ترین سیستم های خودرو می باشد که مربوط به محور حرکتی جلو می باشد و از اجزای مختلفی برای تعلیق و کنترل خودرو در جاده های ناهموار تشکیل شده است. اجزای جلوبندی خودرو عبارتند از:
سیستم فرمان
سیستم فرمان خودرو یکی از اجزای اصلی جلوبندی خودرو می باشد که از فرمان، چرخ دنده، غربیلک فرمان، جعبه، میل فرمان و سایر اتصالات تشکیل شده است. سیستم فرمان خودرو با هدف کنترل حرکت خودرو وظیفه هدایت خودرو را بر عهده دارد. در سیستم فرمان خودرو نیروی لازم برای گردش لاستیک ها در مسیر را از طریق دست راننده تامین می شود. سیستم فرمان خودرو به اندازه موتور و گیربکس خودرو در عملکرد صحیح خودرو تاثیر گذار است.
سیستم تعلیق
سیستم تعلیق که با نام فنر بندی قسمتی از خودرو نیز شناخته می شود از اتاق، شاسی، سرنشنیان و متعلقات آن تشکیل شده است. از قطعات به کار رفته در سیستم تعلیق خودرو می توان به فنر، کمک فنر، جرم فنر بندی شده و جرم فنر بندی نشده اشاره کرد. سیستم تعلیق خودرو دو وظیفه مهم دارد. وظیفه اول سیستم تعلیق خودرو کاهش ارتعاشات و نوسانات جاده ها و مسیر های ناهموار به منظور جلوگیری از وارد شدن ضربه به اتاق و سر نشینان خودرو می باشد. هم چنین سیستم تعلیق خودرو در جهت وارد شدن کمترین فشار به خودرو، وظیفه کنترل هدایت خودرو و برخورد مناسب سطح لاستیک ها و جاده ها را بر عهده دارد.
رام
فنر
فنر از قطعات اصلی جلوبندی خودرو می باشد که خاصیت کشسانی داشته به طوری که اگر به آن نیرو وارد شود، خاصیت ارتجاعی و برگشتی آن سبب می شود پس از برداشته شدن نیرو، به حالت اولیه بازگردد. فنر های مورد استفاده در سیستم جلوبندی خودرو شامل فنر های مکانیکی، فنر های هوایی یا پنوماتیک و فنر های روغنی یا هیدرولیک می باشند که به ترتیب به شکل جامد، گاز و مایع می توانند وزن اتاق خودرو را تحمل کرده و میزان فشار و ارتعاشات وارد به خودرو در هنگام رانندگی در جاده های ناهموار را کم می کنند.
انواع مختلف فنر در جلوبندی خودرو عبارتند از: فنر های لول فنر های تخت فنر های پیچشی
فنر های لول:
فنر های لول معروف ترین و پرکاربرد ترین فنر های مورد استفاده در جلوبندی خودرو می باشد. فنر های لول با پیچیدن یک میله با سطح مقطع دایره ای شکل به دور یک استوانه ساخته می شوند.
فنر های تخت:
همان طور که از نام فنر های تخت مشخص است، به صورت ورقه های تخت در اندازه های مختلف ساخته شده و بر روی هم قرار گرفته اند. فنر های تخت از انعطاف پذیری بالایی برخوردار بوده و از جنس شمش های فلزی می باشد. به منظور تعلیق چرخ های عقب از فنر های تخت استفاده می شود.
فنر های پیچشی:
فنر های پیچشی نوع سوم فنر های مورد استفاده در جلوبندی خودرو می باشد. فنر های پیچشی از یک میله با خاصیت پیچش و انعطاف به منظور تامین گشتاور پیچشی استفاده می شود.
کمک فنر
کمک فنر یکی از اجزای جلوبندی خودرو بوده که به دلیل خاصیت کشسانی بیشتر نسبت به فنر، نقش مهمی در خنثی کردن نوسانات کوچک جاده بر عهده دارد. کمک فنر قطعه ای مکانیکی بوده که نزدیک هر چرخ خودرو نصب شده است. یک سر کمک فنر به اتاق یا شاسی خودرو وصل می شود و سر دیگر آن به جز متحرک سیستم تعلیق مانند طبق یا پوسته اکسل وصل می شود.
بوش
بوش خودرو به عنوان عایق بین اجزای خودرو قرار گرفته تا از وارد شدن ضربه به شاسی و بدنه خودرو جلوگیری کند. بوش خودرو عملیات کاهش ضربه را با انتقال انرژی از یک جسم متحرک به جسم دیگر انجام می دهد.